Twoje serce po COVID-19

SARS-CoV-2 powoduje silną infekcję układu oddechowego. Kaszel, duszności, często bardzo intensywne. Wszyscy zdajemy sobie z tego sprawę. Jest jednak jeszcze jeden organ, który bardzo mocno ucierpieć może podczas infekcji koronawirusem. Organ, którego praca przekłada się wprost proporcjonalnie na stan naszego zdrowia. Jakakolwiek jego dysfunkcja będzie dla nas odczuwalna niemal od razu pomimo, że często nie łączymy tych problemów z kłopotami z właśnie tym organem. Jaki to organ? Jest to serce. Jaki w pływ ma koronawirus na serce i jak możemy badać jego stan?

Covid-19 może powodować szereg powikłań w zakresie mięśnia sercowego. Zapalenie mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu serca, większe ryzyko zatorów. W praktyce okazuje się bowiem, że koronawirus wnika do komórek płuc przez receptory ACE2. Receptory występują również komórkach mięśnia sercowego. Serce jest więc tak samo podatne na powikłania po zakażeniu. Wychodzi więc na to, że jest on w stanie uszkodzić serce w sposób niemniejszy niż płuca. Zmiany te mogą zachodzić niezależnie od stopnia intensywności przebytego zakażenia. Nieważne zatem czy koronawirusa przeszliśmy gładko czy też ostro. Tym bardziej warto udać się na fachową diagnozę zawsze, gdy zauważymy u siebie niepokojące objawy ewentualnej infekcji. Przede wszystkim, naszą uwagę przykuć powinny duszności i ból w klatce piersiowej. Są ta częste symptomy pojawiające się w problemach funkcji serca. O sercu pomyśleć powinniśmy także w sytuacji, kiedy to codzienny wysiłek – wejście po schodach na 4 piętro, trening na siłowni, bieganie – zmęczy nas bardziej niż do tej pory. Mniejsza tolerancja wysiłku świadczyć może właśnie o problemach z sercem. Często notuje się także tzw. kołatanie, czyli przyspieszoną, a przy tym nierzadko nierówną pracę serca. Niestety, wszystkie te objawy dzieli wiele chorób mięśnia sercowego, nie są to objawy powikłań typowych dla koronawirusa. To jednak już samo w sobie powinno wystarczyć byśmy umówili się na badanie.

Jak się badać?

Jednym z podstawowych badań wykonywanych w diagnostyce chorób serca jest badanie echo serca. Badanie to pozwala ocenić zarówno aktualny stan mięśnia sercowego, jak i prawidłowość jego pracy. Badanie echo serca jest całkowicie nieinwazyjne. Przypomina badanie USG brzucha, bo i nim zasadniczo jest. Aparat do badania echo serca składa się z głowicy, połączonej przewodem z urządzeniem bazowym, która emituje fale ultradźwiękowe. Przyłożona do ciała głowica sprawia, że wysyłane przez nią promienie przechodzą przez tkanki człowieka, a odbijając się dają obraz tego co kryje się na poszczególnych warstwach. Operator aparatu do badania echo serca może skupić się tylko i wyłącznie na sercu. Echo serca to nie tylko badanie statyczne, ale również dynamiczne. Pracę serca zarejestrowaną przez aparat można oglądać na dołączonym do niego monitorze. Daje to ogromne możliwości diagnostyczne, a dzięki temu pozwala zaobserwować więcej nieprawidłowości.

Rodzaje echa serca

Echo serca może być wykonywane różnymi metodami. Dominuje ta najprostsza, czyli echo serca przezklatkowe. Jednak w zależności od rodzaju schorzenia, może być ono prowadzone jako:

Echo serca przezklatkowe –badanie jest wykonywane przez ścianę klatki piersiowej, najbardziej podstawowa metoda diagnostyczna, zwykle stosowana jako pierwsze badanie serca

Echo serca przezprzełykowe (TEE) – wykorzystuje sondę wprowadzaną przez gardło. Badanie przeprowadza się w znieczuleniu miejscowym gardła. Przełyk biegnie w bliskiej odległości do lewej części serca. Upatrując źródło problemów w tym fragmencie mięśnia sercowego to właśnie badanie przezprzełykowe jest najbardziej dokładną metodą badania.

Echokardiogram obciążeniowy (wysiłkowy) – badanie poprzedza aktywność fizyczna, zwykle bieganie na bieżni. Monitoring odbywa się podczas aktywności, a także w stanie spoczynku i po niej. Efekt ten można wytwarzać poprzez dobutaminę lub wazodylatatory podawane dożylnie, niemniej tylko w przypadku pacjentów, którzy nie są w stanie podjąć choć minimalnego wysiłku.

Echokardiogram kontrastowy – badanie poprzedzone wstrzyknięciem do krwioobiegu środka kontrastowego, przed wykonaniem echokardiogramu. Substancja pomaga stworzyć lepszy obraz serca.